21-09-17

Het feest van AE Michaël

Michaël wordt Heer van de Zon genoemd. Elk van de zeven aartsengelen is immers verbonden met één van de planeten: Gabriël met de maan bijvoorbeeld, en Rafaël met Mercurius. Ook zijn ze verbonden met de dagen van de week:
Michaël (natuurlijk) met de zondag, Gabriël met de maandag, en Rafaël met de woensdag. De zeven aartsengel-periodes worden samen wel de wereldweek genoemd. Wanneer er een Michaëlperiode aanbreekt (en de huidige begon in 1879) bereidt Michaël bereidt ons dan ook voor op een heel nieuwe ontwikkeling die op zondag, het begin van een nieuwe wereldweek, begint…

Onze tijd wordt dikwijls 'apocalyptisch' genoemd. Men bedoelt met het woord 'apocalyps' meestal het catastrofale, vernietigende van de huidige tijdsomstandigheden. Twee wereldoorlogen, een dreigende atoomoorlog: 'apocalyptische' tekenen des tijds. Maar het woord zelf drukt geheel iets anders uit: het Griekse woord apo-kalupsis betekent 'onthulling', 'openbaring', iets, dat verborgen was, 'ont-dekken'.

Zolang het ons goed gaat slapen wij maar al te gemakkelijk in en zijn wij niet meer waakzaam ten aanzien van onze eigenlijke taak op deze aarde; alle leed daarentegen kan iets hebben dat ons wakker maakt. Welke middelen kan Michaël aanwenden om de mens weer opmerkzaam te maken op de andere dimensie van het bestaan?

Michaël wijst de mensheid tegenwoordig nieuwe wegen. Daar, waar de 'grenzen van de groei' zich op het gebied van het aardse vertonen, wil hij de mensen weer opnieuw de toegang tot de onbegrensde gebieden van het geestelijke ontsluiten. Hij doet dit door op tweeërlei wijze werkzaam te zijn: door schokkende verstoringen en crises in de uiterlijke levensomstandigheden en door geestelijke impulsen, die hij in de individuele mensen laat binnenstromen.

Het Michaëlsfeest is bij uitstek gericht op de huidige tijd waarin wij leven. Michaël werd immers in 1879 de leidende Aartsengel van deze tijd, de Tijd-Geest of de puinruimer, hij spreekt immers niet voor niets in de taal van de Herfst.

Het motto van het Michaëlsfeest is:

Laat in de dagen van het oogstfeest het woord dank wat vaker door je heen gaan……

Het is al een oude traditie dat elk jaar op 29 september de feestdag voor de grote aartsengel Michaël wordt gevierd. Al in het jaar 813 besloten de kerkvaders op het Concilie van Mainz (Duitsland) dat 29 september voortaan de feestdag zou worden voor de heilige aartsengel Michaël. Al snel werd 29 september, de Michaëlsdag, een oogstfeest: men dankte op die dag Sint Michaël voor de goede oogst, die het mogelijk maakt om de koude wintermaanden, waarin de aarde met sneeuw is bedekt, te doorstaan. Dit mag je ook symbolisch lezen, we zijn immers begonnen aan de grote overgang van het IJzeren Tijdperk ofwel het Kali Yuga naar een nieuw Gouden Tijdperk, en bij deze overgang komt veel oud karma naar boven, dit vereist geestelijke moed van ons. De moed namelijk om het in het donker van deze Herfst-week uit te houden, ons vertrouwen te bewaren en onze gevoeligheid te beschermen, juist ook in een tijd die ons op alle mogelijke manieren wil verharden en onverschillig wil maken.

Het esoterisch Christendom kent - naast de bekende grote feesten als Kerst, Pasen en Pinksteren - twee bijzondere feesten: het Michaëlsfeest op 29 september, en het Johannesfeest (of Sint Jansfeest) op 24 juni. Het feest dat aan Michaël wordt gewijd, is niet alleen een feest van geestelijke moed, maar ook van inzicht. Want Michaël, de aartsengel die de draak heeft bestreden en overwonnen, is ook de aartsengel van het heldere inzicht. Dat wil zeggen dat Michaël ons helpen wil om de gebeurtenissen die op ons afkomen (in het klein en in het groot) te doorzien, zodat we weten op welke gebieden en op welke manier wij een geestelijke strijd met de draak hebben te voeren. Michael spoort ons aan om onze kracht te gebruiken: We kunnen het kwaad in onszelf en om ons heen leren herkennen, en het bestrijden. Het Michaelsfeest is dus allereerst het feest van de moed. Als zonnegeest wil Michaël het christendom in haar ware gedaante zichtbaar maken opdat de mensen het mysterie van Christus kunnen opnemen. Boeiend is daarbij dat al van oudsher op het Michaëlsfeest, St. Maarten (11 november) en St. Nikolaas (5 december) volgt, dit was bedoeld om kinderen voor te bereiden op het Kerstfeest.


                                       

De vele St. Joris en Michaëllegenden en -afbeeldingen in de kunst kunnen een idee geven hoe de mensen Michaël hebben ervaren en beleefd, in de loop der eeuwen.  Rudolf Steiner leert dat voor onze geboorte velen van ons de Michaëlschool in de geestelijke wereld bezocht hebben. Daar bereidde Michaël ons voor op de opdracht die ons in deze tijd wordt toevertrouwd: om hier op aarde de basis te leggen van een andere manier van denken en een andere manier van leven.

In het eerdere tijdperk van Michaël, dat ongeveer vanaf 601 tot 247 vóór Christus duurde, vonden Michaël-stromingen plaats die van het Oosten naar het Westen trokken,  en zich van het Westen voortzetten naar Oost- en Noord Europa. De hoofdrichting die Michaël inslaat, in hoofdzaak ook in de toekomst, is het noord-oosten.

De Nederlandse arts Ita Wegman, nauw verbonden met Rudolf Steiner, schrijft over de beide Michael stromingen: de Aristoteles stroming en de Arthur stroming. In het huidige Michaëlstijdperken vinden vele zielen uit eerdere Michaël-stromingen elkaar weer terug....

Michaël herinnert ons aan het voornemen daadwerkelijk gestalte aan onze voornemens te geven, hij helpt ons door onze processen heen te gaan en trouw te worden aan de nieuwe koersen die we verlangen te varen.

Aartsengel Michaël bereidt ons de weg voor om het hart te openen voor de grotere (energie) instroom, door het denken van het hoofd om te vormen tot het denkend voelen met het hart. Michaël is de aartsengel die op ons wacht, tot de dag dat wij hem zelf, in volle vrijheid tegemoet treden en uitnodigen met ons samen te werken en ons te begeleiden en de eigen zomervruchten te verzamelen, te oogsten. Dat is vooral de opgedane zomerimpulsen bewuster maken, ze om te vormen tot een innerlijke kracht waardoor we opnieuw de weg naar binnen (wintertijd) kunnen gaan.




 art: nina sombracht???


Zie, mijn oog,
de zuivere stralen van de zon
lichtend uit de vormenwereld van de aarde;

Zie, mijn hart,
de geestelijke krachten van de zon
opwellend uit de golfslag van het water;

Zie, mijn ziel,
de wil, de wereld aldoordringende, der zon
fonkelend uit de flonkelglans der luchten;

Zie, mijn geest,
het goddelijk wezen van de zon
opvlammend uit de liefdegloed die uitstroomt van het vuur.

Rudolf Steiner, gedicht overgenomen uit het aquarellenboek met gedichten van Trees Zwetsloot
Literatuur: Rudolf Steiner, Emil Bock, Hans Stolp, Ita Wegman, Trees Zwetsloot, kunstgeschiedenis

© Joke - fluisteralsjeblieft

Geen opmerkingen: