08-09-17

de dochters van Eva

In voorhistorische en vroeg historische perioden van menselijke ontwikkeling, bestonden er religies waarin mensen hun allerhoogste schepper als vrouwelijk vereerden. De Grote Godin - de goddelijke voormoeder - is aanbeden van het begin van de Neolitische tijden van 7000 v. Chr. af tot aan het sluiten van de laatste tempels van de Godin, rond 500 n. Chr.


Archeologische, mythologische en historische bewijzen onthullen allemaal dat de vrouwe-religie verre van natuurlijk uitdoofde, maar het slachtoffer was van eeuwenlang voortdurende vervolging en onderdrukking door degenen die mannelijke godheden als de allerhoogste beschouwden en propageerden. Zo ontstond ook de mythe die voortkwam uit het scheppingsverhaal van Adam en Eva en het verhaal van het verlies van het Paradijs. Ook het Oude Testament heeft zelfs geen woord voor 'Godin' -  het is in verband gebracht als Elohim, een woord met mannelijk geslacht, om te kunnen worden vertaald als God.

Maar...Er zijn 2 scheppingsverhalen. Het eerste stamt uit 600 voor Chr., het tweede uit 1000 voor Chr.
Het eerste verhaal leert dat ieder mens uit man en vrouw bestaat. Het tweede scheppingsverhaal is nog esoterisch en door Jung begrepen. De esoterische betekenis van dit scheppingsverhaal is:
Adam is het symbool van het geestelijke deel van de mens.
Eva is het symbool van de materie.
De zondeval is eigenlijk de afdaling in onwetendheid, zonder schuld.

De slang verschijnt als symbool voor transformatie. Het Griekse woord voor slang betekent eigenlijk wijs in de zin van: Durf  fouten te maken, dat is de weg om een wijs mens te worden. Zo ontwikkel je je innerlijke wijsheid. Eva is de man voorgegaan in de materie, en nam de aarzelende man mee richting wijsheid. De vrouw is ontvankelijker, de man wordt door zijn verstand gebarricadeerd, maar wordt door de vrouw meegenomen.

Eva wordt ook Sophia genoemd: Goddelijke Wijsheid. Eva vertegenwoordigde het hoogste goddelijke principe. Zowel Eva als Maria Magdalena zijn zeer wijze vrouwen, door de kerktraditie zijn ze als hun tegenpool voorgespiegeld, nl. als verleidster, als hoer.

De Elohim zijn volgens Rudolf Steiner ‘hoge scheppende geestelijke wezens die tot een hoge engelenhiërarchie behoren. Zo hoog dat je ze zelfs ‘goden’ kunt noemen, maar zijn niet identiek of gelijk te stellen met God. Het bijbelboek Genesis spreekt al over hen als een groep van zeven hoge scheppende engelwezens die in het esoterisch christendom ook Geesten van Vorm worden genoemd. De geesten van Vorm delen hun plek in de tweede Hiërarchie; deze licht-geesten schenken wijsheid, leven, beweging en vorm en worden ook wel Exousiai genoemd.

Emil Bock schrijft: Al uit het brandende braambos spreek El Shaddai tot Mozes; een verhaal wat mij als kind al bijzonder troostte en fascineerde, daar brandde nog het oervuur van de schepping zelf. De kring van de zeven schepper-geesten die in het geloof van de oude Hebreeërs werd vereerd, maakt zich aan hem bekend achter de vuurvlammen en het engelgezicht dat daarin oplicht. De heilige oerformule IK BEN DE IK BEN - de tijd van de wereld IK-heid breekt aan in hemel en op aarde. (Ehjeh ascher ehjeh) Het vuur, als restant van het oude saturnische vuur, vlamde op in Mozes, alleen de herinnering heeft iets van het beeldkarakter en de beeldende kracht van de oude helderziendheid bewaard. Zijn persoonlijke herinneringsvermogen werd tot de kosmische herinnering verwijd tot oerbeelden, archetypen in de wordende mens en bekend onder de namen de Vrouwe, de Maagd, de Moeder van Leven, de Heilige, El Shaddai, Miriam.

Op vroegere en bewaard gebleven ikonen vaak afgebeeld als een groen-rode achtpuntige ster: rood staat voor (vuur) en een groen voor de boom (Deut. 33:16) De achtpuntige patronen staan voor acht uitstralende lijnen - de acht is een symbool van de Moeder. De heiligheid van acht is de Lemniscaat, de gulden Middenweg.





De Vrouwe van het Teken

Dr. Margaret Barker laat in haar onderzoek  haar licht laten schijnen op Maria. Al haar onderzoeken tonen aan dat de oorsprong van de Mariaverering in het oer-christendom zelve ligt en terug gaat op een onbekende voor-christelijke Hebreeuwse of Semitische traditie. Zij acht bewezen dat de term ‘Theotokos’ of ‘Zij die God baart’ - gebezigd op het concilie van Ephese in 431 - al voorkomt in veel oudere bronnen. Het Griekse ‘theotokos’ lijkt dus een vertaling uit tot dusver onbekende bronnen.(Grieks: Θεοτόκος, theotókos, letterlijk God-barende) De term wordt voornamelijk gebruikt in het Oosters christendom, staan dus het dichtst bij wat de eerste christenen hebben doorgegeven, en op die wijze dichter bij Aartsengel Michaël als Zonnegeest.

Over de hele wereld is bekend dat heilige iconen, beelden en literatuur die tot een andere religie dan de hunne behoorde is vernietigd. Hoewel de vernietiging heel omvangrijk was, wat zij niet totaal, er zijn nog overblijfselen die vandaag hun versie vertellen van de aard van de 'verschrikkelijke' heidense rituelen en geloven. De verering van de vrouwelijke godheid als degene die het universum schiep, de wetten vaststelde als profetes, helend etc. kan ons helpen om de vele op onderdrukking gerichte patriarchale beelden te doorbreken. De relatie tussen vrouw een slang blijkt een belangrijke te zijn, Haar Vrucht, Haar seksualiteit mag in ere worden herstelt! Gedachten en herinneringen aan de oneerlijke bestraffing van Eva (slavernij, heksenjachten....) zweven nog symbolisch boven de vrouwen die gelijke rechten durfden op te eisen. De herinnering aan de vrouwe-religie in de oudheid - de Koningin van de Hemel, de priesteressen, de gewijde seksgebruiken - ze hangen nog in het geheugen van sommigen, generaties die diepgaand ondergedompeld waren in mannelijk georiënteerde religies, daarom is het tijd om de feiten omtrent vrouwe-religies uit vroeger tijden aan het licht te brengen opdat dochters van Eva samen met hun partners in de vijg durven happen. 

Het woord 'ikoon' is afgeleid van het Griekse woord eikon of eikoon, dat afbeelding betekent. Ze zijn overgewaaid uit het Oosten, en zijn voor sommigen bevreemdend, voor anderen intrigerend en voor sommigen ontroerend. Ze zijn als het ware wegwijzers. Maria neemt hierbij de belangrijkste plaats in.Daarom zijn er ook zoveel iconen van de moeder Gods, moeder van de God-mens. Het kind Christus is meestal lichtend gekleed. Dikwijls wordt hiertoe met goud gewerkt. Hij is ‘het licht van de wereld’.

De beelden en hymnen van Wijsheid als de Oudste Vrouwe van alle volken en haar eretitels worden door de eerste christenen gebruikt om Maria te beschrijven. Al is er nogal wat discussie over het aantal iconen van de moeder Gods, toch is men over het algemeen akkoord dat er vier hoofdtypen zijn. Het zijn ‘de tronende Moeder Gods’, ‘de moeder Gods Hodegetria’, ‘de moeder Gods Orante’ en ‘de moeder Gods Eleousa’.  Hodegetria is Grieks voor ‘Zij-die-de-weg-wijst’ in Byzantium, maar ook Vroeg Italiaanse renaissance schilders gebruikten dit model. 

                               



De grootste (nog bekende) hymne aan Maria was de Akathistos-hymne, waarvan niemand precies weet wanneer deze is gecomponeerd. Het wordt toegeschreven aan de auteur, Romanos, een jood die zich tot het Christendom bekeerde. De hymne heeft de stijl van de oude wijsheidszangen/dichtwerken die door de volgelingen van de Vrouwe eerder geschreven waren. 

Dit beroemde lied, de Akathistos-hymne van de Byzantijnse Kerk, bestaat uit 24 strofen die achtereenvolgens beginnen met de 24 letters van het Griekse alfabet. Het Griekse woord 'Akathistos' betekent letterlijk 'niet gaan zitten'. Daarom worden deze hymnen in de Oosters Orthodoxe kerk altijd staande gezongen. De Akathistos-hymne zingt de lof van de Moeder Gods naar aanleiding van de Boodschap en de Mens-wording, in een zeer beeldrijke taal: 


Maria wordt geëerd als:
de leider en de verdediger van de stad,
het niets waardoor vreugde naar buiten schijnt,
degene die de gevallen Adam doet opstaan,
de troon van de Koning,
de baarmoeder van goddelijke incarnatie,
zij die de schepping vernieuwt,
zij die de wijsheid van God kent
zij wier wijsheid groter is dan de wijsheid van de wijze,
de zonsopkomst die de geest van de gelovigen verlicht,
de wijnstok waaruit de tak voortkomt die nooit verwelkt,
zij die de Hof van Eden opnieuw doet bloeien,
de bescherming tegen ongeziene vijanden,
de stralende openbaring van genade,
zij die bekleed is met Glorie,
de Moeder van de Ster die nooit ondergaat
de heldere dageraad van de mystieke dag,
de bloem die nooit verwelkt, de bloem van van onverderfelijkheid,
de boom wier glorierijke fruit de gelovigen voedt,
de meest heilige wagen van hem die rijdt op de cherubijnen,
zij die tegenstellingen tot harmonie brengt,
zij die velen verlicht met kennis,
zij die goede raad geeft,
de lamp van levend licht,
de geurolie van de met geurende olie Gezalfde,
de levende tempel,
groter Heilige der Heilige
de Moeder van God, Theotokos. 


Geen opmerkingen: